Ο Ευρυβιάδης ήταν στην αρχαιότητα ναύαρχος των Σπαρτιατών. αρόλο που δεν ήταν μήτε βασιλιάς μήτε από βασιλικό γένος, η Σπάρτη του ανέθεσε, όταν εισέβαλε ο Ξέρξης (480 π.Χ.), την αρχηγία του σπαρτιατικού στόλου. Μολονότι ο σπαρτιατικός στόλος είχε μόνο 10 τριήρεις στο Αρτεμίσιο και 16 στη Σαλαμίνα, ο Ευρυβιάδης είχε το αξίωμα του αρχιναυάρχου όλων των ελληνικών ναυτικών δυνάμεων. Είχε ασθενή χαρακτήρα και περιορισμένη αντίληψη και τον παρέσυραν άλλοτε ο Θεμιστοκλής και άλλοτε ο Αδείμαντος, ναύαρχος των Κορινθίων. Για να μείνει και να ναυμαχήσει στο Αρτεμίσιο, ο Θεμιστοκλής τον δωροδόκησε αντί 5 ταλάντων (και ο Αδείμαντος αντί 3 άλλων), από τα 30 τάλαντα που πρόσφεραν οι Ευβοείς στον Αθηναίο ναύαρχο. Στο πολεμικό συμβούλιο που έγινε πριν από την ναυμαχία της Σαλαμίνας, ύψωσε το ραβδί του για να χτυπήσει τον Θεμιστοκλή, επειδή ο τελευταίος επέμενε να μείνει ο ελληνικός στόλος εκεί και να πολεμήσει τον περσικό. Τότε ο Θεμιστοκλής του απάντησε με το παροιμιώδες: “Πάταξον μεν, άκουσον δε!”.

 

Ο Πλούταρχος, στο έργο Βίοι Παράλληλοι (Θεμιστοκλής), αναφέρεται στην διαφωνία των στρατηγών. Ο Αδείμαντος απαιτούσε να αποσυρθεί ο στόλος από την Σαλαμίνα και να κατευθυνθεί στον Ισθμό της Κορίνθου, αλλά ο Θεμιστοκλής ήταν αντίθετος. Τότε, ο Αδείμαντος πρότεινε να ψηφίσουν όλοι, πλην του Θεμιστοκλή, επειδή η Αθήνα είχε καταστραφεί και ο Θεμιστοκλής θεωρήθηκε ἄπολις (χωρίς πόλη). Αυτό εξόργισε τον Θεμιστοκλή, ο οποίος είπε:
 

 

« ἡμεῖς τοι, εἶπεν, ὦ μοχθηρέ, τὰς μὲν οἰκίας καὶ τὰ τείχη καταλελοίπαμεν, οὐκ ἀξιοῦντες ἀψύχων ἕνεκα δουλεύειν, πόλις δ’ ἡμῖν ἔστι μεγίστη τῶν Ἑλληνίδων, αἱ διακόσιαι τριήρεις, αἳ νῦν μὲν ὑμῖν παρεστᾶσι βοηθοὶ σώζεσθαι δι’ αὐτῶν βουλομένοις, εἰ δ’ ἄπιτε δεύτερον ἡμᾶς προδόντες, αὐτίκα πεύσεταί τις Ἑλλήνων Ἀθηναίους καὶ πόλιν ἐλευθέραν καὶ χώραν οὐ χείρονα κεκτημένους ἧς ἀπέβαλον
(μετάφραση: Εμείς, ω μοχθηρέ, εγκαταλείψαμε τα σπίτια και τα τείχη μας, επειδή πιστεύουμε ότι δεν αξίζει να γίνουμε σκλάβοι για να προστατεύσουμε άψυχα πράγματα, εμείς έχουμε την μέγιστη πόλη της Ελλάδας, στις διακόσιες τριήρεις, με τις οποίες θα απωθήσουμε τον εχθρό, αν φύγετε θα μας προδώσετε για δεύτερη φορά, και οι Έλληνες δεν θα αργήσουν να καταλάβουν ότι οι εμείς Αθηναίοι έχουμε μια ελεύθερη πόλη που δεν είναι κατώτερη από αυτή που εγκαταλείψαμε) »
Μετά το τέλος του αγώνα, στον Ευρυβιάδη απονεμήθηκε, με επιμονή των Λακεδαιμονίων και άλλων Πελοποννησίων, το αριστείο της ανδρείας, ενώ στον Θεμιστοκλή μόνο το βραβείο σοφίας και δεξιότητας.

 

Ο Αισχύλος αναφέρει ότι όταν οι Πέρσες μπήκαν στον κόλπο της Σαλαμίνας, άκουσαν τους Έλληνες να τραγουδούν τον παιάνα:

Ὦ παῖδες Ἑλλήνων ἴτε,
ἐλευθεροῦτε πατρίδ’, ἐλευθεροῦτε δὲ
παῖδας, γυναῖκας, θεῶν τέ πατρῴων ἕδη,
θήκας τε προγόνων:
νῦν ὑπὲρ πάντων ἁγών.

Forward, sons of the Greeks,
Liberate the fatherland,
Liberate your children, your women,
The altars of the gods of your fathers,
And the graves of your ancestors:
Now is the fight for everything.

Last update on June 4, 11:35 pm by Andreas Chrysopoulos.
Be the first person to like this.